OM en OM en OM

“Kom gerust dichterbij en stap binnen in onze knusse theatertent. Neem plaats op een van de bankjes rondom.” Doorgewinterde dreumes-makers Karlijn Hamer en Bram van Helden nemen jou en je kind mee op een rondje avontuur. Een wonderlijke ontdekkingstocht met weinig woorden, vol beweging, muziek en zang.

Alles kan draaien in OM en OM en OM. De hoepel, de emmer, de wereld – en jij en ik! Karlijn draait om, Bram draait om en om, Karlijn draait om en om en om. Waar is Bram nou? Een voorstelling voor de allerkleinsten over verdwijnen en verschijnen, over reiken en pakken, over samen zijn – en dan weer even alleen. Wat weg is, komt terug. Wat ver lijkt, komt dichtbij. Soms zie je iets pas als je even omkijkt. En als de laatste draai gedraaid is, mogen de kinderen zelf tollen, dansen en hun eigen draai vinden. Nog een keer?

Na het succes van WOOSH! en VO-LU-ME zetten Karlijn Hamer en Bram van Helden hun aandachtige aanwezigheid en aanstekelijke lichtheid opnieuw in om de allerjongste doelgroep van 1,5+ een onvergetelijke eerste theaterbeleving te geven. Ze blijven dichtbij zichzelf én bij hun prille publiek.

Beide makers zijn al jaren verbonden aan Het Laagland met hun dreumesvoorstellingen. Karlijn Hamer dompelt het publiek onder in zintuiglijke, collectieve ervaringen met geluid, muziek, zang en ruimtelijke installaties.

Karlijn Hamer: “Een dreumes is voor mij de gedroomde toeschouwer, met zijn eigen bijzondere ervaringswereld. Ze kijken met hun lichaam, en alles heeft de potentie om door hen tot theater te worden opgetild. Extra bijzonder is het als we tijdens de voorstelling ook volwassenen die ervaring kunnen meegeven: even zijn volwassenen en kinderen gelijk.”

Bram van Helden maakt kunst vanuit een voorliefde voor traagheid, waarnemen, ruimtes en objecten. Hij begon ooit als goochelaar, maar zijn werk ontwikkelde zich al snel richting theater, installaties en beeldende kunst. Bram van Helden: “In een wereld die steeds sneller draait, probeer ik met mijn werk te vertragen. Theater is voor mij een oefening in verwondering, een plek waar je mag dwalen, stilstaan en opnieuw kijken. Zeker in het theater voor de allerkleinsten, waarin we samen (wij, de kinderen én hun ouders) naar de wereld kijken. Dat levert telkens een nieuwe verbinding met het alledaagse op, en haalt mij als volwassene even uit de drukte van de dag.”