HUIS

Voor elk probleem weet Huis een oplossing te bedenken. Tenminste, bijna elk probleem. Want sinds de bewoners weg zijn, voelt Huis zich leeg. Verdrietig misschien. Maar wat is verdriet eigenlijk? En hoe laat je dat zien? Kun je een machine bouwen om te huilen? Bestaat er een gevoel-uit-machine? De gelauwerde en veelgeprezen gezelschappen Tg. Winterberg en Plankton slaan de handen ineen in deze wonderlijke en grappige voorstelling over een verlaten huis dat probeert om verdriet te begrijpen.

De bewoners zijn vertrokken, maar Huis is er nog. Elke dag probeert ze alles draaiende te houden. Ze zet thee met een zelfgebouwde machine van touwtjes, katrollen en wipwappen. Ze dweilt de vloer met zestien moppen tegelijk en opent de gordijnen met een ingenieuze kettingreactie van fietsdynamo’s, tandwielen en oude huishoudelijke spullen.

In HUIS wekken de spelers een verlaten huis tot leven met miniatuurwerelden, mechanische installaties en livefilm. Terwijl voor de ogen van het publiek een film wordt gemaakt, ontvouwt zich het verhaal van een huis dat probeert te begrijpen wat er vanbinnen gebeurt wanneer iemand er niet meer is. Het publiek ziet niet alleen het eindresultaat op groot scherm, maar ook het spannende maakproces erachter. Soms helpt het zelfs een handje mee om een machine in beweging te krijgen.

Plankton en Tg. Winterberg delen een liefde voor gedetailleerde beeldende (miniatuur)werelden. In HUIS nodigen zij het publiek uit om naar de wereld te kijken vanuit de dingen die blijven wanneer mensen verdwijnen.